Titel: Bitterzoete jaren
Auteur: Dave Pelzer
Vertaling: Eny van Gelder
ISBN: 978-90-443-1750-3
NUR 402: Realistische romans
Pagina’s: 223
Prijs: +- 10€ op bol.com enkel nog 2dehands
Kaft: Softcover

De kaft
De kaft word gevuld met een foto van een jongeman die naar de grond kijkt. De foto is in bruintinten gemaakt en heeft het boek een neerslachtig uiterlijk. De achterzijde verteld een korte samenvatting van het boek alsook een stukje over de auteur. Dit alles vergezeld met een foto van hem.

De auteur
Dave Pelzer werd geboren in 1960 te Californië. Hij kende als kind een leven van zware misbruiken en verwaarlozingen. Hierover schreef hij verschillende bestsellers. Onder andere ‘Ik had geen naam’, ‘ik was niemand’ en ‘ik had geen thuis’. Deze 3 boeken zijn erg belangrijk omdat dit boek een stuk van Davids leven verteld wat in de andere boeken niet te lezen is. Het stuk waarin op zijn 12-jarige leeftijd eindelijk weggehaald word bij zijn geschifte moeder en in een pleeggezin terecht komt.

Het verhaal
Het boek begint als Dave volwassen is en op reis in Noord-Ohio is voor zijn job als spreker. Hij komt aan in zijn hotel en wil een beetje bijslapen. Hij is nog maar net in slaap gevallen en de telefoon gaat. Zijn vrouw Marcha belt, Dan Brazzel is overleden. Dan Brazzel was als een vader voor Dave toen hij in Duinsmoore woonde. Er word nog kort verteld over zijn laatste ontmoeting met Dan en zijn vrouw waarna het boek je meeneemt naar de tijd dat Dave kind was.
Dave word na jarenlange mishandelingen weggehaald bij zijn moeder. Op dat moment heeft hij eindelijk het gevoel dat hij geen beest is maar een mens. Hij word in een pleeggezin geplaatst. Nog geen jaar later had hij al in 4 verschillende pleeggezinnen gezeten. Dave is door het ontbreken van een goede opvoeding erg naïef. In zijn nieuwe school word hij door een misverstand al snel onder handen genomen door de grootste bullebak van de school. Hij heeft zijn uiterlijk ook niet meteen mee en word zo de pispaal van de school. Weer verhuisd hij verschillende keren van gezin en school om uiteindelijk terug terecht te komen in de school waar hij zo gepest werd.
Hij heeft geen vrienden en stort zich in zijn vrije uren op baantjes om zo geld bijeen te sprokkelen voor als hij ooit op eigen benen staat. Bij het laatste pleeggezin waar hij terecht komt verhuizen ze naar Duinsmore. Dave leert er Paul en David kennen. Met deze jongens, en af en toe hun familie en vrienden, brengt hij veel tijd door en haalt hij op hun brommers enkele streken uit. Hij word ‘de schrik’ van de buurt. Hij maakt ook kennis met de buren en enkele andere karakters uit de wijk. Het boek verteld hoe het Dave verder vergaat tot hij volwassen is en op eigen benen kan staan.

Fragment
_1_
In mijn jonge tienerjaren raakte ik ervan overtuigd dat ik zoveel van de kinderen van mijn eigen leeftijd verschilde dat ik er nooit meer bij zou horen. Dat baseerde ik op een lange lijst die voornamelijk neerkwam op een combinatie van mijn gedrag, mijn manier van kleden, mijn manier van praten, mijn onvermogen om met anderen om te gaan, en mijn volledig gebrek aan zelfvertrouwen. De enige uitlaatklep die ik had was werken: dat vormde een schil en gaf me enig gevoel van eigenwaarde. Diep van binnen was ik ervan overtuigd dat ik alles kon.

_2_
‘Mijn vader…’ ik hield even op, ‘mijn vader was een dronkaard die er heel vaak niet was en echt niet wist wat er gaande was’. De woorden ontvielen me en ik sloeg haastig mijn hand voor mijn mond toen het tot me doordrong dat ik hardop had gezegd dat mijn vader een dronkaard was. ‘Toen ik een jaar of negen was, vertelde hij me dat hij het niet veel langer meer kon verdragen. ‘De volgende keer dat ze je de trap afgooit…de volgende keer dat ze je laat verhongeren…de volgende keer dat ze je ammoniak laat drinken…dan pik ik het niet meer… de volgende keer…’ citeerde ik hem op lage, vaderlijke toon.

Mijn mening
Het boek word verteld uit het standpunt van Dave en is goed te volgen. Af en toe komt er een korte dialoog in voor. Deze dialogen geven extra kracht aan het verhaal. Het verhaal zit goed in elkaar. Ik had een erg zwaar verhaal verwacht net zoals in zijn andere 3 boeken. Dit is niet zo, het boek verteld weinig over de periode van de misbruiken maar vertelt des te meer over de gevolgen die hij ervaart als puber. Dit alles word op een niet al te zware manier verwoord. Op zich gebeurt er niet bijster veel maar het is een realistische roman dus ergens normaal dat er niet van de hak op de tak gesprongen word. Her en der zit ook een vleugje humor. Alles voor een geslaagd boek.
Dit boek is op zichzelf heel leesbaar, al raad ik aan om eerst zijn andere boeken te lezen. Het verhaal is mooier als je de achtergrondverhalen kent. Het is een boek om in een ruk uit te lezen. Het was erg boeien tot ik het 2 dagen moest wegleggen. Daarna was het moeilijk om terug in het verhaal te komen.